موضوع پیش¬بینی بروز پوسیدگی طی دو دهه گذشته مورد توجه محققان و صاحبنظران امر پیشگیری بوده است. محققان مختلف تلاش کرده¬اند تا با بررسی هر یک از عوامل خطرزای پوسیدگی و میزان تأثیر آنها در بروز عارضه استعداد افراد را به پوسیدگی تعیین و از این طریق پوسیدگیهای دندانی آینده را پیش¬بینی نمایند. یکی از روشهایی که برای این منظور پیشنهاد شده Careies risk assessment می¬باشد که با انجام آن افراد گروههای در معرض خطر پوسیدگی در جامعه تعیین گردیده و سپس برنامه¬های پیشگیری روی آنها متمرکز می¬گردد. در این طرح تحقیقاتی که با عنوان " ارزیابی خطر پوسیدگی (CRA) در کودکان هفت ساله تهرانی" با همکاری مرکز تحقیقات دندانپزشکی به اجرا درآمد, تعداد 218 دانش¬آموز کلاس اول دبستانهای منطقه شش آموزش و پرورش تهران جهت انجام CRA در طرح شرکت کردند. اطلاعات مورد نیاز از طریق پرسشنامه, انجام رادیوگرافی Bite wing و معاینات دندانی به دست آمد. این اطلاعات به منظور ارزیابی عوامل خطرزای پوسیدگی به روش دانشکده دندانپزشکی سن آنتونیوی تگزاس مورد پردازش رایانه¬ای قرار گرفت. نتایج نشان داد از 218 دانش¬آموز شرکت کننده در آزمون 34 نفر (6/15%) به عنوان گروه پرخطر (High risk) , 63 نفر (9/28%) به عنوان گروه کم خطر (Low risk) و 121نفر (5/55%) در گروه با خطر متوسط (Moderate risk) قرار گرفتند. ضمناٌ برخی از عوامل خطرزای پوسیدگی مانند شغل و تحصیلات والدین, تعداد اولاد خانواده, دفعات مراجعه به دندانپزشک, دفعات مصرف تنقلات شیرین نیز با استفاده از آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون LSD مورد ارزیابی قرار گرفت و نتایج نشان داد میانگین دفعات مراجعه به دندانپزشکی به طور معنی¬داری در گروه High risk بیشتر است. به علاوه آزمون تعمیم یافته فیشر رابطه معنی¬داری بین تعداد فرزندان و دفعات مسواک زدن بین گروههای Higj risk و Low risk نشان نداد. نتایج این بررسی می¬تواند مورد استفاده برنامه¬ریزان پیشگیری قرار گیرد

طی 20 سال اخیر تلاشهای گسترده ای در زمینه پیش بینی بروز پوسیدگی در کودکان به عمل آمده است که منجر به ارایه روشی جدید با عنوانCaries Risk Assessment (CRA)  شده است. این روش طی مراحل سه گانه زیر صورت می گیرد:1- تعیین و ارزیابی ریسک فاکتورهای پوسیدگی2- تعیین گروههای در معرض خطر بالای پوسیدگی (High Risk)، افراد دارای استعداد متوسط (Moderate Risk) و افراد مقاوم در برابر پوسیدگی (Low Risk)3- ارایه برنامه های پیشگیری مناسب جهت گروه های سه گانه فوق با توجه به عوامل خطرزانظر به اهمیت حفظ سلامت دندانها در کودکان، این روش بویژه در کودکان پیش دبستانی که در معرض خطر بالای پوسیدگی می باشند، از اهمیت خاصی برخوردار می باشد. پس از شناسایی افراد High Risk، برنامه های پیشگیری برای آنها تنظیم می شود که ضمن صرفه جویی در هزینه ها موجب کاهش شدید پوسیدگی می گردد.

مقدمه: عوارض ناشی از زایمان زودرس شایعترین علت مرگ و میر نوزادان می باشد. طبق بررسی های انجام شده 80-75 درصد مرگ و میر و عوارض دوره نوزادی ناشی از تولد نارس (قبل از 37 هفته) می باشد.هدف: هدف از انجام این پژوهش تعیین برخی عوامل خطرساز مادری در ایجاد زایمان زودرس می باشد تا با شناخت این عوامل از تولد نوزاد نارس پیش گیری شود.مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی اطلاعات موجود در پرونده مادران و نوزادان نارس متولد شده از فروردین 86 تا فروردین 88 جمع آوری شده است. به این صورت که گروه مورد، شامل 360 زایمان نارس و گروه شاهد، شامل 360 زایمان ترم (بعد از 37 هفته حاملگی) می باشد. در این بررسی برخی اطلاعات مربوط به عوامل خطرساز مادری برای زایمان زودرس شامل سن مادر (سن پایین تر از 17 سال و بالاتر از 35 سال)، سابقه سقط قبلی، تعداد زایمان های قبلی، سابقه پره اکلامپسی، دیابت، واژینیت باکتریال، عفونت ادراری و پارگی زودرس کیسه آب در طی حاملگی از پرونده مادر و نوزاد استخراج گردید و مقایسه دو گروه به وسیله نرم افزار SPSS و آزمون Chi-square مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایج: در این تحقیق شیوع زایمان زودرس 6.1 درصد تخمین زده شده است و برای عوامل خطرسازی مثل دیابت مادر، عفونت ادراری در طی حاملگی، سن مادر، تعداد زایمان های قبلی و جنس جنین از نظر آماری تفاوت معنی داری بین دو گروه یافت نشد اما برای عوامل خطرسازی مثل واژینیت باکتریال مادر، پارگی زودرس کیسه آب، پره اکلامپسی، سابقه سقط قبلی و تعداد جنین بین دو گروه تفاوت معنی دار به دست آمد.نتیجه گیری: با پیش گیری از عفونت باکتریال ژنیتال، پارگی زودرس کیسه آب، شناخت و درمان به موقع پره اکلامپسی، جلوگیری از سقط های مکرر، القای تخمک گذاری بدون اندیکاسیون و به تبع آن ایجاد چندقلویی ایاتروژنیک میتوان از میزان تولد نوزادان نارس کاست و به دنبال آن میزان مرگ و میر نوزادان را کاهش داد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

جهان از اواخر سال 2019 و اوایل سال 2020 درگیر پاندمی یک کورناویروس جدید شده است. در مقابله با این همه گیری عظیم، شیوه های اطلاع رسانی خطر (Risk communication) به آن ها و نحوه ی درک مردم از خطر (Risk perception)، نقش اساسی در تصمیم گیری و انتخاب رفتار صحیح دارد. مقابله با این بیماری نوظهور، نیازمند بسیج همه ی امکانات جامعه و همیاری همه ی مردم می باشد. این در حالی است که بی توجهی به اهمیت نحوه ی اطلاع رسانی و گاهی انتشار اطلاعات ضد و نقیض و نادرست، با تضعیف اعتماد عمومی، مانعی بزرگ در راه کنترل اپیدمی خواهد بود.

زمینه و هدف: برخی بیماری ها توسط یک عامل واحد ایجاد شده و برخی دیگر از جمله پوسیدگی دندانی، به واسطه ی عوامل رفتاری، بیولوژیک و اجتماعی-اقتصادی مختلفی ایجاد می شوند. هدف از این مطالعه نگرش و عملکرد دانشجویان دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران در مورد ارزیابی خطر پوسیدگی در کودکان است. مواد و روش ها: این تحقیق با روش توصیفی مقطعی روی دانشجویان دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران که واحد دندان پزشکی کودکان عملی را در نمیسال دوم سال تحصیلی 98-1397 اخذ نموده اند، انجام شد. روش نمونه گیری به صورت غیر تصادفی و نمونه ها به صورت سرشماری (همه شماری) وارد مطالعه شدند. از یک پرسشنامه استاندارد شده جهت مطالعه استفاده شد. پس از تایید ترجمه و روایی صوری آن، بخش اصلی تحقیق با فراخوان دانشجویانی که واحد دندانپزشکی کودکان عملی را داشتند آغاز شد. پس از جمع آوری پرسشنامه ها، داده ها در نرم افزار Excel وارد شد و با نرم افزار SPSS نسخه ی 0/25 تجزیه و تحلیل شد. جهت بررسی اثر متغیر های دموگرافیک و زمینه ای بر میزان آگاهی و نگرش و عملکرد از مدل رگرسیون خطی استفاده شد. یافته ها: تعداد افراد شرکت کننده در مطالعه در مجموع 58 نفر که که تعداد 31 نفر(5/53%) دختر و 27 نفر (5/46%) پسر بوده است. میانگین نمره عملکرد دانشجویان (2. 25± ) 22. 38 از 32 نمره ممکن بود. و میانگین نمره نگرشی دانشجویان (83/1± ) 76/18 از 30 نمره ممکن بود. نتیجه گیری: عملکرد دانشجویان در توصیه های پیشگیرانه و درمان پوسیدگی قابل قبول بوده است، هرچند نیاز به برخی آموزش ها درباره ی تجویز محصولاتی مانند زایلیتول و فسفات کلسیم آمورف و ژل سدیم فلوراید ودهانشویه های ضد باکتری وجود دارد.

اهداف: زمین خوردن یکی از شایع ترین علل آسیب در سالمندان است، لذا پیشگیری و مداخله زودهنگام ضروری به نظر می رسد. با توجه به اهمیت بررسی و شناسایی عوامل موثر بر سقوط و کمبود چنین بررسی هایی، انجام این مطالعه با بررسی عوامل موثر بر سقوط در سالمندان در کشورهای در حال توسعه با تاکید بر مسایل ایمنی و ارگونومی الزامی به نظر میرسد. روش کار:  PubMed در این مطالعه مروری جستجوی نظامندی در پایگاه های الکترونیکی، Science Direct، Google Scholar صورت پذیرفت. جستجوی مقالات منتشرشده در این پایگاه ها از سال 2019 تا 2024 از طریق کلیدواژگان "Fall risk factor, safety, Elderly, Fall prevention, Home safety, Safety urban، Fall به صورت مجزا و ترکیبی انجام شد. یافته ها:  در مجموع 1154 مقاله یافت شد که با ارزیابی عناوین مقالات، تعداد 523 مقاله انتخاب شد، سپس با بررسی چکیده ها 120 مقاله مورد بررسی قرار گرفت و در نهایت 51 مقاله که متن کامل آن ها در دسترس و به زبان انگلیسی بودند، انتخاب شدند. این مقالات به بررسی عوامل چندگانه موثر بر سقوط سالمندان شامل: عوامل روانی، عوامل فیزیکی و شناختی، ابزار ارگونومیک و ایمنی، آگاهی و آموزش، عوامل اجتماعی و خدمات شهری پرداختند. نتیجه گیری:  عوامل خطر موثر بر سقوط در سالمندان در این مطالعه با دسته بندی عوامل و عوامل بیرونی در نظر گرفته شدند. نتایج بیانگر این بودند که مطالعات اندکی برای ارزیابی عوامل چندگانه به صورت همزمان انجام شده است. لذا توصیه می شود بررسی عوامل چندگانه به صورت همزمان و با در نظر داشتن تاثیر عامل آگاهی در مطالعات بعدی صورت گیرد.